Efsanevi Yaratıklar arasından en sevdiğiniz
hangisidir diye sorsak, içinizden kimse çıkıp
da Kocaayak demez herhalde. Bu yüzdendir
ki fantastik öykülerin vazgeçilmezi dağdan inme
p r i m a t kılıklı bir ucube yerine (üzgünüm Kocaayak)
a t e ş püskürten k a n a t l ı sürüngenlerdir. Söz konusu
f a n t e z i bir rai >apma oyunu okluğunda da aynı du-
1 — 1 1 ı j u. ı i olduğu söylenebilir. P e k i bir ejderhayı
yönettiğimiz veya doğrudan ejderha olduğumuz
kac oyun »ar. hatırlayabiliyor musunuz? Drakan, Drakengad. lofthe Dragon, Lair, Spyro serisi…
T yi mı o kadar da çok değil ama şimdi bu listeye
bir oyun daha ekliyoruz.
İsminin sonundaki 2 kafanızı karıştırmasın,
doğrudan Divinity diye bir oyun yok. Diablo
tarzı oyunları seviyorsanız hatırlamakta güçlük
çekmeyeceğiniz Divine Divinity adlı 2002 yapımı
roj yapma oyununun üçüncü boyuttan akrabası
bu. Ve yine uzak akrabalar olmaları sebebiyle
aralarındaki tek kayda değer bağ, geçtikleri
dünya olan tjivellon.
M â
İ L A H İ İ L A H İ Y A T
Üç boyutlu fantastik rol yapma oyunu deyince
gözünüzde nasıl bir şey canlanıyorsa, Ego Draconis
aşağı yukarı o. Zaman zaman can sıkıcı derecede
klişe, bazen de takdirinizi kazanacak kadar özgün.
Seviye atlayıp geliştirdiğimiz karakterimizi dışarıdan görüp yönetiyor, gerçek zamanlı dövüşlerde
fantastik yaratıkla karşılaşıyor, çeşitli karakterlerden
aldığımız görevleri yerine getirip zindanları
yağnsalıyoruz. Tüm bunlara iyiyle kötü arasındaki
çizginin bulanıklaştığı, zamanla görünenden fazlasını
barındırdığı anlaşılan bir hikâyeyi de ekleyip
önümüze sunuyor oyun. Bizeyse biraz keyfini
sürmek, biraz da çilesini çekmek düşüyor. Niçin,
anlatalım.
Divinity 2′ye başlar başlamaz fark ettiğiniz ilk
güzellik, karakterinizi herhangi bir sınıfa bağlamak
zorunda olmayışınız. Seviye atladıkça kazandığınız
puanları istediğiniz özellik veya yeteneğe yatırabilir,
her türlü eşyayı gereksinimlerini karşıladığınız
sürece kullanabilir ve hatta savaş sırasında kılıç ve
yay gibi iki silah arasında geçiş yapabilirsiniz.
Yine oyunun başlarında kazandığınız bir diğer hoş
özellik de Mindread. Divinity 2′de bir diyaloga girebildiğiniz
neredeyse tüm karakterlerin zihinlerini okuyabiliyor ya da en azından okumaya çalışabiliyorsunuz.
Bu özelliği kullanmak bazen karşınızdaki
karakter hakkında gereksiz bir detaydan fazlasını
sunmasa da, çoğu zaman sırları açığa çıkartmanızı,
gizli bir şifreyi öğrenmenizi, dükkânlardan indirim
kazanmanızı veya yeni bir görev almanızı sağlıyor.
Örneğin daha oyunun hemen başlarındaki
Edmund adlı karakterin zihnini okuyarak sandığın
anahtarını nereye sakladığını öğrenebilirsiniz.
Yalnız zihin okumak için harcadığınız deneyim puanlarının
borç olarak yazıldığını unutmayın. Seviye
atlamak için önce bu borcu ödemeniz gerekiyor.
A R A P E J D E R İ
“Ego Draconis” ifadesi Latincede”ben, ejderhaya
ait”, “ejderhanın ben’i” veya biraz daha
serbest bir çeviri yaparsak “ejderin nefsi” gibi
bir anlama geliyor. Divinity 2′nin de tam merkezinde
işte bu ifade yer alıyor. Bir ejderha katili
olarak eğitilip başladığımız maceraya, o nefret
duyduğumuz canavara dönüşebilen bir şövalye olarak devam etmek durumunda bırakılıyoruz.
İronik, ama gayet eğlenceli. Kendisine has yetenekler
ve zırhlar barındıran ejderha formunda
kanat çırpıp etrafa ateş saçmak gibisi yok. Lakin
bu formdayken yerdeki düşman birimlerini
göremiyor ve onlara saldıramıyorsunuz. Benzer
şekilde yerdeyken de hava birimleri sizi görmezden
geliyor.
Arap atı misali geç açılan oyun asıl kendi savaş
kulenizi edindiğinizde başlıyor, ki bu da yaklaşık
olarak oyunun yarısı demek. Bir nevi üssünüz
halini alan bu kulede kendinize ait birer alchemist,
enchanter, necromancer ve skill trainer sahibi
oluyorsunuz. Diğer yandan adamlarınızı çeşitli materyaller
toplamaları için gönderebiliyor, bu sırada
siz de görev peşinde koşturabiliyorsunuz. Oyunda
ana hikâyenin yanında yaklaşık 75 tane yan görev
bulunuyor. Hiç de sıkıcı olmayan bu görevler hem
oyunun içine girmenize yardımcı oluyor, hem de
tecrübe puanı ve ekipman gibi getirilen sayesinde
güçlenmenizi sağlıyor. Zaten bodoslama ana
hikâyeyi takip etmeye kalkarsanız kellenizi elinizde
bulma ihtimaliniz gayet yüksek.BÜYÜK EJDER, KÜÇÜK E J D E R
Şimdi gelelim Divinity 2′nin”ama”larına.
Oyunun grafikleri fena değil; zaten Oblivion
ve Fallout3 ile aynı motoru kullanıyor. Ama
derdimiz ekran görüntüsü almak olmadığından
animasyonlara dikiyoruz gözümüzü. Ve görüyoruz
ki animasyonların zayıflığı sebebiyle o güzel
resimler etkileyiciliğini yitiriyor. Bunun yanında
karakter modellerinin birden fazla kişide
yalnızca saç rengi gibi detaylar değiştirilerek
kullanılmış olması rahatsızlık veriyor, insan
insana benzer diye geçiştiremiyorsunuz. Neyse
ki seslendirmeler gayet başarılı, hatta animasyonlar
yetersiz kaldığında karakterlere kişilik
katma görevini tek başına üstleniyor.

Bir rol yapma oyunu olarak Divinity 2, yaptığımız
seçimlerin sonuçlarına katlanacak olduğumuz
duygusunu vermekten biraz uzak. Diyaloglarda
önümüze böyle seçenekler sunuyor ama seçimlerimiz
oyunun ilerleyişini nadiren etkiliyor ve bu
etki de çoğu zaman belirli yan görevlere erişimi
engellemenin ötesine geçmiyor. Zorluk seviyesi dengesiz; oyunun başında ne yapacağınızı şaşırırken
sonlarına doğru gereğinden fazla rahatlıyorsunuz.
Savaşlarda avantaj sağlamanın yolu genellikle
yapay zekânın açıklarından faydalanmak veya deli
gibi iksir üretmekten geçiyor. Her türlü yeteneği
kullanabiliyor olmak faydalı olsa da bu yeteneklerin
çoğu kullanışsız.
Ortalamanın üzerine çıkamıyor olmasına rağmen
Divinity 2: Ego Draconis, türün takipçilerini bir şekilde
tatmin etmeyi başarıyor. Ancak her ne kadar
doğrudan başka oyunlarla karşılaştırmak istemesem
de aklım ister istemez malum isme gidiyor.
Divinity 2′nin böyle bir zamanda karşımıza çıkmış
olması gerçekten büyük şanssızlık. Çünkü ne yazık
ki yakın zamanda üzerimizden geçen daha büyük
bir ejderhanın gölgesinde kalıyor.

Tipler tirikleri tidler ve bitler

İlk bölümde yaptığınız sınıf seçiminin pek bir önemi yok. Yalnızca
basit bir silah, bir adet yetenek ve ilgili özelliğinize ek
puan kazanıyorsunuz. Karakterinizi sonra dilediğiniz yönde
geliştirebilirsiniz.
• Yine ilk bölümde goblin öldürdüğünüz yerde ortadaki
kayaların üzerinde bir yetenek kitabı var. Tırmanması biraz
güç olabilir ama oyuna 1-0 önde başlamış gibi oluyorsunuz.
• Özellikle kapalı mekânlarda, sağda solda gördüğünüz
yiyecek ve içecekleri yürütmekten çekinmeyin. Oyunun ilk
bölümlerinde sağlığınızı ve mana’nızı geri kazanmak için
bunlara ihtiyacınız olacak.
• Mindread yeteneği ne kadar çok tecrübe puanı talep ediyorsa,
o karakterden o kadar önemli bir şey öğreneceksiniz
demektir.
• 10. seviyeye ulaştıktan sonra eğer karakterinizi yakın
dövüşte kullanıyorsanız Mana Leech ve Life Leech’e en az birer
puan verin.
• Options’tan yapacağınız basit bir ayar sayesinde sağlığınız belirli bir seviyenin altına düştüğünde oyunun otomatik
olarak durdurulmasını sağlayabilirsiniz. Yine aynı menüden
oyunun zorluğunu dilediğiniz zaman düşürebilir veya artırabilirsiniz.
• Kilitli bir sandığı açmadan veya güçlü bir düşmanı öldürmeden
hemen önce oyunu kaydederseniz, beğendiğiniz bir eşya
elde edene kadar tekrar tekrar yükleyebilirsiniz. Oyunun bir
açığını kullanmak oluyor bu tabii ama söz, kimseye söylemeyeceğiz
(:

Ne i y i ? N e K ö t ü ?
+ Ejderha kontrolü ve zihin okuma gibi özellikler ilgi çekici
+ Yan görevler ve oyun içerisindeki bazı detaylar yüzünüzü güldürüyor
*• Seslendirmeler başarılı, İngiliz aksanını seviyoruz
- Animasyonlar zayıf, tekrar kullanılan modeller sinir bozucu
Bir RYO olarak rol yapma hissini pek yaşatamıyor
Oyun doğru düzgün bir kalite kontrolünden geçmemiş gibi duruyor

Sistem Gereksinimi

> Tür: Atayon-RYO > Yapım: L.ırian Studios > Türkiye Dağıtıcısı: Yok > Yaş Sınırı: 12+ > Minimum Sistem: 1.8 GHz
işlemci, 1 GB bellek, 256 MB ekran kartı, 9 GB sabit disk alanı > Önerilen Sistem: 2.6 GHz işlemci, 2 G6 bellek, 512 MB oktan
kartı, 9 GB sabit disk alanı > Web Sitesi: www.divinity2.com